Het lijkt alsof Valentijnsdag steeds grootser en grootser wordt aangepakt. Overal rode en roze hartjes. Je komt er niet meer om heen. Dat is heel fijn voor geliefden. Of als je zelf heimelijk verliefd bent op een ander. Of als je op de dag zelf een kaartje (of misschien wel twee) van een geheime aanbidder krijgt.
Maar als je relatie net is verbroken of als je midden in een scheiding zit, dan is Valentijnsdag wel het laatste waar je op zit te wachten. En je kunt je zelf wel voorhouden dat het een dag is die is bedacht door de commercie. Maar het blijft de dag van de liefde…
Ik heb zelf nooit iets gedaan aan Valentijnsdag. En mijn ex en ik hebben ook nooit gevierd dat we zoveel jaar bij elkaar waren of zo. Dus voor mij zijn dat soort dagen nooit zo’n ding geweest tijdens en na mijn eigen scheiding. Ik had andere dagen die ik moeilijk vond. Bijvoorbeeld als ik alleen was op mijn verjaardag en ’s ochtends in het spiegel keek…dan besefte ik me dat ik weer een jaar ouder was geworden en de kans nog groter was dat ik als een eenzaam oud vrouwtje achter zou blijven in een huisje met mijn 80 katten.
Valentijnsdag is het misschien niet voor jou, nu jij en je partner uit elkaar gaan. Maar er is geen ontkomen aan… Hoe ga jij hier mee om? Wat doe je en heb je misschien tips voor anderen die in hetzelfde schuitje zitten?
Ik kan je helaas niet helpen om Valentijnsdag door te komen. Maar ik ben er wel voor je als je je scheiding goed geregeld wilt hebben. Dan hoef je je daar in ieder geval niet druk om te maken.
Weloverwogen, in verbinding, zonder oordeel en daadkrachtig.